Rząd przyjął 15 grudnia br. rojekt ustawy o narodowym spisie powszechnym ludności i mieszkań w 2011 r., przedłożony przez prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.

Ministrowie zdecydowali o następującej sekwencję zbierania danych, która wyklucza możliwość podwójnego obciążenia osób objętych spisem:

  • pobranie danych z systemów informacyjnych;
  • samospis internetowy, który ma polegać na zaakceptowaniu lub korekcie danych pozyskanych z systemów informacyjnych;
  • wywiad telefoniczny, wspomagany programem komputerowym, prowadzony przez ankietera statystycznego (CATI);
  • wywiad rejestrowany na przenośnym urządzeniu elektronicznym prowadzony przez rachmistrza spisowego (CAPI).

    W spisie powszechnym w 2011 r. będą zbierane dane dotyczące: stanu i charakterystyki demograficznej ludności, edukacji, aktywności ekonomicznej osób, dojazdu do pracy, źródła utrzymania, niepełnosprawności, obywatelstwa, migracji wewnętrznych i zewnętrznych, narodowości i języka oraz mniejszości narodowych i etnicznych, gospodarstw domowych i rodzin, stanu i charakterystyki zasobów mieszkaniowych (mieszkania i budynki).

    Minimalizacji kosztów oraz zmniejszeniu obciążeń osób objętych spisem służyć będzie przeprowadzenie badania reprezentacyjnego poprzez samospis internetowy oraz z udziałem rachmistrzów.

    W spisie powszechnym w 2011 r. przyjęto zasadę jak najszerszego wykorzystania systemów informacyjnych administracji publicznej. W praktyce oznacza to, że dane będą pobierane z dostępnych źródeł administracyjnych i wykorzystywane do przygotowania i aktualizacji operatu adresowo-mieszkaniowego jako podstawy do losowania prób w badaniu reprezentacyjnym oraz jako bezpośrednie źródło danych spisowych. W załącznikach do projektu ustawy określono wykaz tematów i danych zbieranych w spisie wyłącznie na potrzeby krajowe oraz wykaz podmiotów zobowiązanych do przekazywania informacji prezesowi GUS. Określono w nich ponadto zakres danych oraz terminy ich przekazywania.

    Jak wykazuje praktyka, dane statystyczne pozyskiwane na podstawie administracyjnych systemów są lepsze jakościowo i bardziej wiarygodne. Wiele europejskich krajów (Norwegia, Niemcy, Dania, Finlandia, Słowenia, Austria) wykorzystuje je jako bazę do spisów powszechnych. Przypuszcza się, że w najbliższej przyszłości wszystkie spisy będą przeprowadzane na podstawie systemów administracyjnych.