We wniosku skierowanym do Trybunału Konstytucyjnego zarzucono niezgodność:
art. 2 w związku z art. 7 pkt 1 ustawy – z art. 2 i art. 24 Konstytucji,
art. 2 w związku z art. 7 pkt 1 i 3 ustawy – z art. 153 ust. 1 Konstytucji,
art. 16 ust. 4 i art. 19 ust. 3 – z art. 92 ust. 1 Konstytucji.

Ustawa z dnia 16 grudnia 2010 r. dopuszczając do zmniejszania zatrudnienia poprzez arbitralne rozwiązywanie stosunków pracy z pracownikami zatrudnionymi na podstawie mianowania – może naruszać zasadę państwa prawnego, a w szczególności zasadę bezpieczeństwa prawnego i wywodzoną z niej zasadę ochrony praw nabytych. Zgodnie z art. 24 Konstytucji praca znajduje się pod ochroną Rzeczypospolitej. Regulacje dotyczące pracowników mianowanych wprowadzane ustawą z dnia 16 grudnia 2010 r. stanowią istotny i zaskakujący dla obywateli wyłom w dotychczasowym systemie gwarancji szczególnej ochrony stosunku pracy pracowników mianowanych.

Ustawa skierowana do Trybunału Konstytucyjnego dopuszcza również arbitralne zwalnianie członków korpusu służby cywilnej, w tym urzędników służby cywilnej a także zmianę istotnych warunków ich zatrudnienia z możliwym jednoczesnym obniżeniem wynagrodzenia. Takie rozwiązanie można uznać za sprzeczne z koniecznością zapewnienia zawodowego, rzetelnego, bezstronnego i politycznie neutralnego wykonywania zadań państwa poprzez korpus służby cywilnej.

Ponadto wątpliwości co do zgodności z Konstytucją wzbudza upoważnienie Prezesa Rady Ministrów do dyskrecjonalnego uznania, który z podmiotów (państwowych jednostek budżetowych i innych jednostkach sektora finansów publicznych) podlega przepisom ustawy. Takie rozwiązanie powinno zostać uregulowane w akcie rangi ustawowej.