Problem nierówności płac ze względu na płeć wynika z wielorakich przyczyn i wymaga wielorakich rozwiązań. – Aby go wyeliminować, potrzebne jest działanie na wszystkich poziomach i zaangażowanie wszystkich podmiotów, od pracodawców i związków zawodowych, poprzez władze krajowe, po każdego obywatela. Nasza kampania ma uświadomić ludziom zarówno przyczyny, dla których kobiety w Europie nadal zarabiają tak znacząco mniej niż mężczyźni, jak i możliwe rozwiązania – powiedział komisarz UE ds. równości szans, Vladimír Špidla. – W dzisiejszych warunkach gospodarczych równość kobiet i mężczyzn jest ważniejsza niż kiedykolwiek. Tylko wykorzystując cały potencjał naszych zdolności możemy stawić czoła kryzysowi – dodał.

Równa płaca za równą pracę to jedna z fundamentalnych zasad Unii Europejskiej. Zasadzie tej, zapisanej w traktacie rzymskim w 1957 r., poświęcono już w 1975 r. osobną dyrektywę, zakazującą wszelkiej dyskryminacji i różnicowania wynagrodzenia – we wszystkich jego aspektach – pomiędzy mężczyznami a kobietami wykonującymi tę samą pracę bądź pracę o takiej samej wartości. W rezultacie, dzięki skuteczności prawodawstwa europejskiego i ustawodawstw krajowych dotyczących równych płac, znacznie spadła liczba przypadków wyraźnej, bezpośredniej dyskryminacji, polegającej na niższym opłacaniu kobiet niż mężczyzn dysponujących tymi samymi umiejętnościami i doświadczeniem, wykonujących dokładnie tę samą pracę z równą wydajnością. Dlaczego w takim razie różnica wynagrodzeń w skali Unii nadal wynosi 17,4 proc.?
Nierówność wynagrodzeń kobiet i mężczyzn to różnica średniej stawki brutto (przed opodatkowaniem) za godzinę pracy w skali całej gospodarki. Odzwierciedla ona trwającą ciągle dyskryminację i nierówność na rynku pracy, która w praktyce dotyka głównie kobiet. Na przykład praca kobiet często postrzegana jest jako mniej wartościowa, niż praca wykonywana przez mężczyzn, a kobiety często pracują w sektorach, w których średnie płace są niższe niż w sektorach zdominowanych przez mężczyzn; np. kasjerki w supermarketach przeważnie zarabiają mniej niż magazynierzy.

Nierówność płac powoduje również zmniejszenie zarobków kobiet na przestrzeni całego życia oraz ich emerytur, co przyczynia się do ubóstwa w starszym wieku. W grupie wiekowej powyżej 65 lat zagrożonych ubóstwem jest 21 proc. kobiet, podczas gdy wśród mężczyzn – 16 proc.

Celem kampanii jest zwiększenie świadomości istnienia problemu nierówności płac i jego możliwych rozwiązań. W ramach kampanii, skierowanej do obywateli, pracodawców i pracowników, promowane będą sprawdzone rozwiązania problemu nierówności płac, pochodzące z całej Europy; rozpowszechniane będą również narzędzia przeznaczone dla pracodawców i związków zawodowych na poziomie europejskim i krajowym. Komisja Europejska uruchomiła także specjalną stronę poświęconą kampanii http://ec.europa.eu/equalpay

Kampania jest następstwem komunikatu politycznego Komisji z 2007 r. dotyczącego nierówności płac, w którym analizowano przyczyny tego zjawiska i określono kierunki działań na poziomie UE. W komunikacie podkreślono konieczność zwiększania świadomości w zakresie problemu nierówności płac oraz jego możliwych rozwiązań poprzez działania na wszystkich poziomach, angażujące wszystkie podmioty i skupiające się na wszystkich czynnikach.

Sprawozdanie za 2009 rok na temat równości kobiet i mężczyzn potwierdza, że pomimo pewnego postępu w zakresie równości płci, w niektórych obszarach nadal utrzymują się znaczne dysproporcje. Jakkolwiek stopa zatrudnienia kobiet w ciągu ostatnich lat stale wzrasta (obecnie wynosi 58,3 proc., podczas gdy wśród mężczyzn 72,5 proc.), to kobiety nadal częściej niż mężczyźni pracują w niepełnym wymiarze czasu (odsetek ten wynosi 31,2 proc. dla kobiet i 7,7 proc. dla mężczyzn) oraz przeważają w sektorach o niższych wynagrodzeniach (ponad 40 proc. kobiet, czyli dwa razy więcej niż mężczyzn, pracuje w ochronie zdrowia, edukacji i administracji publicznej). Jednocześnie jednak kobiety stanowią 59 proc. nowych absolwentów uczelni.